Digitaal meedoen in een stad vol tegenwind
Rotterdam is de stad met het grootste armoedeprobleem van Nederland. Juist daar werkt Stichting Mano aan iets heel concreets: Rotterdammers die minder goed meekomen, zó ondersteunen dat ze hun eigen leven weer kunnen sturen. Dat gaat over taal, onderwijs, werk, gezondheid en steeds vaker ook over digitale vaardigheden.
“Als Rotterdamse organisatie willen we ons blijven richten op Rotterdammers die minder goed mee kunnen komen in de maatschappij en daardoor een kwetsbaar bestaan leiden,” zegt Anouk van Muiswinkel-Perey, projectcoördinator bij Stichting Mano. “Ons doel is dat zij daadkrachtig meedoen in de maatschappij.” Op hun website vatten ze die ambitie kernachtig samen: “Van kwetsbaar naar daadkrachtig. Samen groeien, samen actief, samen zichtbaar.”
Van taal en werk tot digitale zelfredzaamheid
Stichting Mano is een brede sociale organisatie. Ze organiseren programma’s en activiteiten voor kinderen en jongeren uit kwetsbare milieus, Rotterdammers met een migratieachtergrond, statushouders en vluchtelingen. Daarbij gaat het om taalontwikkeling, praktische vaardigheden, talentontwikkeling, de stap naar opleiding en werk, dagbesteding én zichtbaarheid in de stad.
Digitale vaardigheden zijn daarin geen los thema, maar onderdeel van die bredere ontwikkeling. In hun aanbod zitten lessen op verschillende niveaus, van beginners tot gevorderden. Zo kan iemand die voor het eerst met een laptop werkt instappen, terwijl een ander juist wil leren omgaan met digitale formulieren, mail, overheidsportalen of sollicitatiesystemen.
De focus ligt sterk op statushouders en andere nieuwkomers. Zij krijgen in korte tijd te maken met een onbekend zorg- en onderwijssysteem, een nieuwe taal én een overheid die bijna alles digitaal afhandelt. “We willen dat onze doelgroep ook hun digitale vaardigheden verbetert, zodat zij mee kunnen komen met de digitalisering in de wereld,” zegt Van Muiswinkel-Perey.
Meedoen betekent ook online zichtbaar zijn
Op verschillende plekken in de organisatie komt dat digitale component terug. In het programma SamenDoorSamen werken nieuwkomers aan taal, netwerk, opleiding en werk. Digitale vaardigheden lopen daar als een rode draad doorheen. Ook in projecten als Taal & Thema, waar taallessen zijn gekoppeld aan onderwerpen als gezondheid, financiële zelfredzaamheid en opvoeding, speelt digitaal gebruik een rol: van het lezen van online gezondheidsinformatie tot het inloggen bij een klantportaal. Voor vluchtelingen in de Rotterdamse noodopvang – waar Mano dagactiviteiten en mentale ondersteuning verzorgt – betekent digitale ondersteuning soms heel basaal: contact houden met familie, informatie opzoeken over procedures en de weg vinden in lokale voorzieningen.
Wat Mano inbrengt in het Netwerk Digitale Inclusie
Binnen het Netwerk Digitale Inclusie neemt Stichting Mano een duidelijke rol op zich: die van organisatie met veel ervaring in het werken met statushouders en andere kwetsbare Rotterdammers. “Wij bieden een brede ervaring en kennis met het werken met de doelgroep statushouders,” geeft Van Muiswinkel-Perey aan. Die kennis gaat niet alleen over digitale thema’s, maar ook over trauma, taal, onzeker verblijf en beperkte netwerken. Belangrijke factoren die allemaal invloed hebben op hoe iemand leert en oefent.
Mano deelt die ervaring niet alleen informeel, maar ook via trainingen, projectmatige ondersteuning en kennisdeling met andere organisaties in het sociale domein. Partners die graag iets willen doen voor nieuwkomers, maar niet precies weten hoe, kunnen via het netwerk bij Mano terecht voor advies, samenwerking of doorverwijzing.
De organisatie ziet het netwerk nadrukkelijk als een plek om wederkerig te werken. “Samen staan we sterker en kunnen we veel van elkaar leren,” schrijven ze zelf. “We kunnen elkaar aanvullen.” Voor Mano betekent dat: eigen expertise inbrengen, maar ook gebruikmaken van de kennis van anderen – bijvoorbeeld op het gebied van hardware, speciale doelgroepen of stedelijke programma’s rond digitale inclusie.
Meer informatie: www.stichtingmano.nl
